Over de rust en concentratie die ontstaan wanneer kinderen met zand spelen. Een ode aan het sensopathische spel in de ZandKamer.
In het midden van de sfeervolle ZandKamer staat een grote zinken teil met zand. Daaromheen staan manden, bakjes en kommen die ook met zand gevuld zijn. Het is bijzonder om kinderen hiermee te zien experimenteren.
Moeders en vaders zien de magische werking van het zand:
hun kind dat nooit alleen speelt, wil na anderhalf uur eigenlijk nog niet stoppen; de zoon die vaak door de kamer stuitert, laat nu rustig het zand van zijn ene in zijn andere hand vallen; en de dochter die altijd aan een been van haar moeder hangt, heeft zich losgeweekt en giet geconcentreerd een kannetje leeg.
Spelen met zand is sensopathisch en open spel. Het gaat om zintuiglijke beleving, vaak rustgevend en verwerkend. Kinderen oefenen hun motoriek, pakken, draaien, gieten, en ontdekken hoe zacht het fijne witte zand aanvoelt. Het lijkt bijna vloeibaar.
Open spel, zonder doel, is bevrijdend.
Als er geen doel is, kan het niet mislukken.
En als er niets mislukt, is er geen frustratie. Er is rust.
